Herfsttijding


Langs de gehurkte huisjes, met hun hard, dik haar
over hun voorhoofd, de verlaten tuinen, waar
de bonestaken met hun maagre vingers staan
-tussen verwilderend loof stijgt af en toe de dunne rook van vuren
en ver, tussen de hese, wit-uitgebeten, roodgesteelde grassen
blinkt het onzegbaar dorstverwekkende en schoongewassen
water van meertjes, die alleen maar in de herfst bestaan –
daar zijn wij, – zorgeloze neuriënde man, –
des zomers langs gegaan.



Nu loop ik er alleen en langzaam en ik stond 
lang op de smalle brug, hoog boven de gezwollen stroom 
waarin de grassen schuin het trage water wervlen deden. 
Daar leek het land haast hol: 
de donkre bodem van de heldre bol, 
die de kristallen hemel ermee vormde. 
Ver in het bos praatte een kind tegen een hond 
zo helder en onzichtbaar, 
dat ik m’ als een blinde voelde.



Heeft al ’t verlangen en de onrust van de zomer 
geleid tot dit volmaakte, heldre ogenblik, 
of is mijn hart verkoeld, is dit de eerste vorst? 
Het water blinkt. Ik heb nog altijd dorst.

 

(Maria Vasalis, Vergezichten en Gezichten 1954)


This entry was posted in vkblog and tagged , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Herfsttijding

  1. Wim Duzijn says:

    Avatar van Wim Duzijn
    Wat een lekker ouderwets jaren 50 gedicht….
    Dat vond ik trouwens het mooie van die tijd.
    Dat ouderwets zijn gezien werd als een deugd.
    Jazzdeuntjes waarin het het woord ‘old fashioned’ centraal stond waren erg populair.

    Voorbeeld RITA HAYWORTH
    http://www.youtube.com/watch?v=gYXHeP9PydQ

  2. laila says:

    Avatar van laila
    Heel mooi vind ik de foto’s en de combinatie ook.

    De briefwisseling van Vasalis met de uitgever Geert van Oorschot 1951-1987, ligt nu in de winkel.

    De twee schrijvers vinden steeds weer “herberg bij elkander”, zoals Van Oorschot dat uitdrukt en monteren elkaar op bij verdriet en tegenslag.

    Mooi, vind ik dat.

  3. Jasper says:

    Avatar van Jasper
    Mooi he, Wim. De jaren ’50 zijn zeer underrated. Maar Maria Vasalis is voor mij iemand die eigenlijk heel sterk in de traditie van de Tachtigers staat (Kloos, Perk, Gorter, van Eeden) en vitalisme (Slauerhoff, Marsman). Het is allemaal wat onderkoelder, wat minder groot misbaar en ingetogenheid. Wat dat betreft is je liedje goed gekozen..

    En toch zit er veel emotie in Vasalis. Een gedicht als ‘Tijd’

    Tijd

    Ik droomde, dat ik langzaam leefde ….
    langzamer dan de oudste steen.
    Het was verschrikkelijk: om mij heen
    schoot alles op, schokte of beefde,
    wat stil lijkt. ‘k Zag de drang waarmee
    de bomen zich uit de aarde wrongen

    terwijl ze hees en hortend zongen;
    terwijl de jaargetijden vlogen
    verkleurende als regenbogen …..
    Ik zag de tremor van de zee,
    zijn zwellen en weer haastig slinken,
    zoals een grote keel kan drinken.
    En dag en nacht van korte duur
    vlammen en doven: flakkrend vuur.

    De wanhoop en welsprekendheid
    in de gebaren van de dingen,
    die anders star zijn, en hun dringen,
    hun ademloze, wrede strijd ….
    Hoe kón ik dat niet eerder weten,
    niet beter zien in vroeger tijd ?
    Hoe moet ik het weer ooit vergeten ?

    Laila ik ga eens op zoek naar die briefwisseling, lijkt me interessant.
    Ik heb het altijd jammer gevonden dat Vasalis’ maar zo weinig geproduceerd heeft. Na 1954 alleen maar bloemlezingen enzo, en dan in 2002 nog de restjes, toen ze er al niet meer was.

  4. vuurjuffer says:

    Avatar van vuurjuffer
    mooi blog

    vasalis vind ik prachtig

    warm aanbevolen dus

    met een groet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *