Koffie

Een van de mooiste ervaringen, zeker in visionaire toestand, is toch het brouwen van een potje koffie. Terwijl de kamer zich langzaam met geuren vult begint heel de wereld over te lopen in dat kleine potje. De stroperige, nauwelijks-vloeibare druppels die uit het tuitje lopen laten zich langzaam meelopen met de zwaartekracht. Plots begrijp je Aristoteles’ bewering dat al het levende naar zijn eigen natuurlijke positie tendeert. En waar zou de koffieboon liever zijn dan zo diep mogelijk, liefst onder de aarde, glibberend tussen de wortels en lekker ver van dat felle licht.

En dan die smaak. Alsof alle lagen klei en humus onder je voeten in dat kleine kopje zijn samengeperst. Een wervelend zwart gat om in te verdwijnen.

Bijpassende muziek van Pink Floyd

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Koffie

  1. assyke says:

    en dan koffie en koffieboon
    vooral het laatste woord smaakt goed
    al die o´s smaken naar chocola

  2. Wim Duzijn says:

    Wat een mooi simpel – en daarom erg lief – blogje…
    Spreekt me erg aan.

Laat een reactie achter op assyke Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *