The Dissolution of the Order of the Star

Hieronder enkele citaten uit een toespraak van Jiddu Krishnamurti, gehouden bij de ontbinding van de Orde van de Ster, in Ommen 1929. Krishnamurti was de zoon van een klerk die bij de theosofische vereniging in India werkte. In 1909 wordt hij, als gewoon Indaas jongetje, ‘herkend’ als het voertuig voor de komende ‘wereldleraar’ door de prominente theosofen Charles Leadbeater en Annie Besant. Krishnamurti en zijn broertje Nitya werden, na enkele juridische schermutselingen, ‘geadopteerd’ door de licht hysterische Besant en verder opgevoed en onderwezen door mensen van de vereniging. Dit alles zodat hij in de toekomst het voertuig zou kunnen zijn voor Maitreya, een ‘wereldleraar’ die volgens sommige theosofen periodiek reïncarneert om de mensheid in zijn ontwikkeling vooruit te brengen.

Er wordt rondom krishnamurti een organisatie opgezet (de Order van de Ster) die tot doel heeft de mensheid voor te bereiden op de nakende komst van deze leraar. Op het landgoed ‘Eerde’ in Ommen worden ‘Sterkampen’ gehouden. Aan de kampen namen mensen uit de hele wereld deel, om zich voor te bereiden op de komst van Maitreya. En met succes. In 1926 heeft de orde wereldwijd ongeveer 43.000 leden, zegt Wikipedia.

Dan, in 1929, maakt Krishnamurti een radicale keuze. Hij nesluit dat hij geen goeroe meer wil zijn, dat hij de Orde opheft en dat alle leden voortaan zelf op zoek moeten gaan naar de waarheid. In plaats van die aan te nemen van leraren en goeroes, spirituele organisaties of instituties, of wie zich verder ook maar opwerpt als enige hoeder van de waarheid.

De gevolgen laten zich raden: ruzie met de theosofische beweging (en met de invloedrijke kliek rond Besant en Leadbeater) en een grote groep volgelingen die in volstrekte verwarring achterblijft. Krishnamurti distantieert zich van de theosofische vereniging en brengt de rest van zijn leven door als een vrij spreker en denker over allerlei spirituele en maatschappelijke onderwerpen. Hij manifesteert zich als een onafhankelijk en authentiek denker, en blijft tot het einde toe vol houden dat ieder mens voor zich op zoek moet gaan naar de waarheid. ‘Truth is a pathless land’.

Ik bewonder de moed van Krishnamurti om deze radicale keuze te maken, terwijl hij is opgegroeid (sommigen zouden zeggen: geïndoctrineerd) met het idee dat hij de wereldleraar zal worden waar de mensheid op heeft gewacht. En dat het van hem en zijn positie afhankelijk is of de mensheid de grote waarheid zal leren kennen.

Uit de toespraak:

I maintain that Truth is a pathless land, and you cannot approach it by any path whatsoever, by any religion, by any sect. That is my point of view, and I adhere to that absolutely and unconditionally. Truth, being limitless, unconditioned, unapproachable by any path whatsoever, cannot be organized; nor should any organization be formed to lead or to coerce people along any particular path. If you first understand that, then you will see how impossible it is to organize a belief. A belief is purely an individual matter, and you cannot and must not organize it. If you do, it becomes dead, crystallized; it becomes a creed, a sect, a religion, to be imposed on others. This is what everyone throughout the world is attempting to do. Truth is narrowed down and made a plaything for those who are weak, for those who are only momentarily discontented. Truth cannot be brought down, rather the individual must make the effort to ascend to it. You cannot bring the mountain-top to the valley. If you would attain to the mountain-top you must pass through the valley, climb the steeps, unafraid of the dangerous precipices.

(…)

This is no magnificent deed, because I do not want followers, and I mean this. The moment you follow someone you cease to follow Truth. I am not concerned whether you pay attention to what I say or not. I want to do a certain thing in the world and I am going to do it with unwavering concentration. I am concerning myself with only one essential thing: to set man free. I desire to free him from all cages, from all fears, and not to found religions, new sects, nor to establish new theories and new philosophies. Then you will naturally ask me why I go the world over, continually speaking. I will tell you for what reason I do this: not because I desire a following, not because I desire a special group of special disciples. (How men love to be different from their fellow-men, however ridiculous, absurd and trivial their distinctions may be! I do not want to encourage that absurdity.) I have no disciples, no apostles, either on earth or in the realm of spirituality.

(…)

 You want to have your own gods — new gods instead of the old, new religions instead of the old, new forms instead of the old — all equally valueless, all barriers, all limitations, all crutches. Instead of old spiritual distinctions you have new spiritual distinctions, instead of old worships you have new worships. You are all depending for your spirituality on someone else, for your happiness on someone else, for your enlightenment on someone else; and although you have been preparing for me for eighteen years, when I say all these things are unnecessary, when I say that you must put them all away and look within yourselves for the enlightenment, for the glory, for the purification, and for the incorruptibility of the self, not one of you is willing to do it. There may be a few, but very, very few.

(…)

You are accustomed to being told how far you have advanced, what is your spiritual status. How childish! Who but yourself can tell you if you are beautiful or ugly within? Who but yourself can tell you if you are incorruptible? You are not serious in these things.

But those who really desire to understand, who are looking to find that which is eternal, without beginning and without an end, will walk together with a greater intensity, will be a danger to everything that is unessential, to unrealities, to shadows. And they will concentrate, they will become the flame, because they understand. Such a body we must create, and that is my purpose. Because of that real understanding there will be true friendship. Because of that true friendship — which you do not seem to know — there will be real cooperation on the part of each one. And this not because of authority, not because of salvation, not because of immolation for a cause, but because you really understand, and hence are capable of living in the eternal. This is a greater thing than all pleasure, than all sacrifice.

(Bron: http://www.jiddu-krishnamurti.net/en/1929-truth-is-a-pathless-land)

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to The Dissolution of the Order of the Star

  1. Wim Duzijn says:

    “But those who really desire to understand, who are looking to find that which is eternal, without beginning and without an end, will walk together with a greater intensity, will be a danger to everything that is unessential, to unrealities, to shadows. … Because of that real understanding there will be true friendship. ”

    Tjonge… Wat een mooi beeld… en wat tragisch dat zo weinig mensen de stap naar ware vriendschap durven te maken… Kiezen voor de eenzaamheid (vernietiging van alles wat collectivistisch is in jezelf – ‘wereldoverwinning’ noemt het evangelie dat) zodat er echte vriendschap kan ontstaan. De ene mens ontmoet de andere mens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *