Desiderata

Waarheid is vaak een ongenode gast die
Plotseling uw huis betreedt
Zich breed uitstrekt op een stoel en
Uw wereld begint te duiden, inzichtelijk en waterklaar
 
Waarschijnlijkheid; een goede vriend maar
Wankelmoedig. Houdt niet van heftige emoties en dramatische momenten.
Wat kleurloze twijfelaar, die zich niet binden durft.
 
Van deze drie is vermoeden mij nauw te na. Een flits van inzicht dat nog vormen zoekt. Werkelijk maar toch niet realistisch. Een proberen (essayer) dat wijzer worden wil – en een bescheiden rumoer voortbrengt.

I De dubbele waarheid. Deze staat niet gelijk aan onpartijdigheid, maar omvat een bewustzijn van het bestaan van een onbegrensd aantal legitieme posities. Omdenken om de brug over te steken naar de Ander.

“Men moet proberen geduld te hebben met het onopgeloste in het hart, en de vragen zelf lief te hebben, als ontoegankelijke ruimtes, als boeken, geschreven in een volkomen onbekende taal. Wanneer men die vragen leeft, leeft men misschien geleidelijk, zonder het te merken, op een ongewone dag binnen in het antwoord.” – Rainer Maria Rilke

II Geduld hebben met de onopgeloste vragen. De onzekerheid kunnen uithouden en geduld betrachten – in vertrouwen dat de eerste stap van het pad naar een oplossing zich zal tonen.

“I maintain that truth is a pathless land.” – Jiddu Krishnamurti
“Every thought I have imprisoned in expression, I must free by my deeds.” – Kahlil Gibran

III Er is geen voorgeschreven antwoord op de grote vragen; een weg vormt zich door hem te gaan. Onze voorgangers hebben bakens en wegwijzers achtergelaten die ons misschien van nut kunnen zijn, maar – de kaart is niet identiek aan het terrein.  De kunst van het leven wordt gesmeed in het vuur van de naakte ervaring.

“The only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn, burn, burn, like fabulous roman yellow candles exploding like spiders across the stars and in the middle you see the blue centerlight pop and everybody goes ‘Awww!’”. – Jack Kerouac.

IV Misschien de belangrijkste deugd is de nieuwsgierigheid. Wie de belangstelling verliest voor de wereld om zich en de wereld in zich, leeft niet werkelijk maar ondergaat, wacht lijdzaam af tot het onvermijdelijke einde. De prijs van immuniteit voor de vreugde en verdriet van het leven is de dood.

Deze vier zijn mijn desiderata. Met het karakter van ideaalbeelden zijn ze onveranderlijk noch alomvattend. Toch kunnen ze misschien een zoeker en reiziger van dienst zijn. Lezer dezes die is overtuigd van broederschap op grond van gedeelde menselijke condities, wordt uitgenodigd de zijne door te geven.

This entry was posted in Eigen gedichten, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *